اندروید تنظیم «پراکسی سیستم» ندارد، برای همین هر کلاینت کلشی روی این سیستم از رابط VPN سیستم استفاده می‌کند — همان اثر TUN دسکتاپ، یعنی کل ترافیک دستگاه وارد هسته می‌شود. مسیر را به‌ترتیب می‌رویم، با تأکید روی دو مرحله‌ای که معمولاً از قلم می‌افتد: معماری apk و زنده نگه داشتن برنامه.

انتخاب apk درست

صفحهٔ انتشار معمولاً چند apk دارد که فقط در معماری فرق می‌کنند:

  • arm64-v8a: عملاً همهٔ گوشی‌های چند سال اخیر. اول همین را امتحان کنید.
  • armeabi-v7a: دستگاه‌های قدیمی‌تر یا سطح پایین.
  • x86_64: شبیه‌سازها و تعداد کمی تبلت.
  • universal: همه‌چیز در یک فایل؛ حجیم‌تر است ولی حتماً نصب می‌شود.

معماری اشتباه یا پیام «برنامه نصب نشد» می‌دهد یا در اولین اجرا می‌بندد. فایل دیگری بگیرید و رد شوید.

نمی‌دانید گوشی‌تان چیست؟ نسخهٔ universal را نصب کنید. چند ده مگابایت اضافه ارزش فکر کردن ندارد.

پیشنهاد همکاری لینک اشتراک را از کجا بیاوریم؟ سرویس همکار ما هنگام ثبت‌نام ۱ گیگابایت ترافیک پرسرعت هنگ‌کنگ رایگان می‌دهد. دریافت سرور پرسرعت

اولین اجرا و پنجرهٔ اجازهٔ VPN

مقایسهٔ پراکسی سیستم که فقط بعضی برنامه‌ها را می‌گیرد با TUN که همهٔ ترافیک را می‌گیرد
حالت VPN در گوشی همان TUN است: گرفتن ترافیک در سطح سیستم، بدون تنظیم تک‌تک برنامه‌ها

بار اول که دکمهٔ شروع را می‌زنید، اندروید می‌پرسد آیا برنامه اجازه دارد اتصال VPN بسازد. اجازه بدهید. شما به سرویس VPN کسی وصل نمی‌شوید؛ این همان مجوزی است که اندروید از هر چیزی که ترافیک کل دستگاه را می‌گیرد می‌خواهد. بعد از تأیید، آیکون کلید در نوار وضعیت می‌ماند.

اندروید در هر لحظه فقط یک VPN فعال را قبول می‌کند. اگر برنامهٔ پراکسی یا مسدودکنندهٔ تبلیغ دیگری هم نصب دارید، این دو ناسازگارند: هرکدام دیرتر اجرا شود، دیگری را بیرون می‌اندازد.

اشتراک و پراکسی برای هر برنامه

مرحلهٔ اشتراک مثل دسکتاپ است: دکمهٔ مثبت در صفحهٔ پروفایل‌ها، چسباندن لینک، یا وارد کردن فایل YAML محلی. همان لینک روی گوشی و کامپیوتر کار می‌کند؛ جزئیات در وارد کردن اشتراک.

موبایل چیزی دارد که دسکتاپ ندارد: پراکسی جداگانه برای هر برنامه. می‌توانید فقط برنامه‌های انتخابی را از پراکسی رد کنید یا برنامه‌های بانکی و پرداخت و اپراتور را کنار بگذارید. همین دسته وقتی آی‌پی خروجی خارجی ببینند اغلب اصلاً سرویس نمی‌دهند، پس کنار گذاشتنشان دردسر زیادی کم می‌کند.

با خاموش شدن صفحه قطع می‌شود؟

  1. بهینه‌سازی باتری را خاموش کنید: تنظیمات ← برنامه‌ها ← کلاینت ← باتری ← «بدون محدودیت». دلیل شمارهٔ یک قطعی همین است.
  2. اجازهٔ اجرای خودکار بدهید: خیلی از رابط‌های اندرویدی این را جدا در مدیریت برنامه‌ها کنترل می‌کنند. روشنش کنید وگرنه بعد از ری‌استارت گوشی بالا نمی‌آید.

اگر بعد از هر دو باز هم قطع می‌شود، مشکل از سرور یا کانفیگ است نه از گوشی — همان اشتراک را روی کامپیوتر وارد کنید تا ظرف یک دقیقه بفهمید تقصیر کدام طرف است.

راه دوم: استفاده از پراکسی کامپیوتر

اگر گوشی و کامپیوتر روی یک وای‌فای هستند و فقط گاهی به این نیاز دارید، اصلاً کلاینت نصب نکنید: روی کامپیوتر Allow LAN را روشن کنید و در تنظیمات وای‌فای گوشی آی‌پی و پورت آن دستگاه را بگذارید. باتری مصرف نمی‌شود و فقط یک کانفیگ برای نگهداری دارید — اشتراک پراکسی در شبکهٔ محلی. ایرادش هم روشن است: از آن وای‌فای که بیرون بروید، تمام.