بیش از دو سال است Clash for Windows بهروزرسانی نمیگیرد: نه وصلهٔ امنیتی، نه پروتکل جدید؛ و سرویسدهندهها کمکم پشتیبانی از هستهٔ قدیمیاش را کنار میگذارند. خبر خوب: هر دو کلاینت اشتراک استاندارد کلش را میخورند، پس اسبابکشی ارزان است. ترتیب واقعی کار این است.
گام ۱: لینک اشتراکها را از CFW دربیاورید
صفحهٔ Profiles در CFW را باز کنید؛ هر کارت با کلیک راست یا آیکن ویرایش، URL منبعش را نشان میدهد. همه را کپی کنید. اگر رابط باز نمیشود، جواب در خود فایلهاست:
%USERPROFILE%\.config\clash\profiles\فایلهای YAML آنجا معمولاً آدرس اشتراک را در کامنت ابتدای فایل دارند. تمیزترین راه هم: ورود به پنل هر سرویسدهنده و کپی لینک تازه.
گام ۲: نصب کلش ورج و وارد کردن
نصب: آموزش ویندوز. سپس هر لینک را در صفحهٔ «پروفایلها» وارد کنید. CFW و ورج میتوانند کوتاهمدت کنار هم باشند، اما هرگز با دو پراکسی سیستم روشن — تنظیمات پورت همدیگر را بازنویسی میکنند و هیچکدام کار نمیکند (علائم در تداخل پورت).
گام ۳: انتقال تنظیمات با نقشه
| در CFW | در کلش ورج |
|---|---|
| System Proxy | تنظیمات ← پراکسی سیستم |
| TUN Mode (درایور TAP) | تنظیمات ← حالت سرویس + TUN — دیگر TAP لازم نیست (آموزش TUN) |
| Start with Windows | تنظیمات ← اجرای خودکار (آموزش) |
| Mixin | Merge / Script — بخش بعد |
| Parsers | Script (جاوااسکریپت تقریباً همانطور منتقل میشود) |
| ابزار UWP Loopback | داخلی نیست — CheckNetIsolation یا خیلی ساده TUN |
گام ۴: ترجمهٔ Mixin به Merge
ایدهٔ Mixin در CFW و Merge در ورج یکی است — سوار کردن تغییرات روی اشتراک. Merge فقط دربارهٔ محل قرارگیری صریحتر است:
# در mixin CFW اینطور بود
mixin:
dns:
enable: true
enhanced-mode: fake-ip
# معادل در Merge کلش ورج — مستقیم در سطح بالا
dns:
enable: true
enhanced-mode: fake-ipافزودن قانون به prepend-rules: / append-rules: تبدیل میشود. نحو کامل: آموزش Merge و Script.
گام ۵: بررسی، بعد حذف CFW
سمت ورج سه چیز را تأیید کنید: سرورها در تست پینگ عدد میدهند، مسیریابی درست است (چند نمونه از صفحهٔ «اتصالها»)، پراکسی سیستم یا TUN کار میکند. سپس CFW را کامل ببندید، حذف کنید و کارت TAPاش را بردارید (Device Manager ← Network adapters ← TAP-Windows Adapter ← Uninstall).
مهاجرت را با یک بکاپ WebDAV از تنظیمات جدید ببندید — همین حالا لمس کردید که پیکربندیِ تکدستگاهی چقدر شکننده است.