توکن انتهای لینک اشتراک دقیقاً مثل رمز عبور کار میکند: هرکس داشته باشد از ترافیک شما خرج میکند، همهٔ سرورهایی را که پولش را دادهاید میبیند و در بعضی پنلها حتی نوع اشتراک و تاریخ انقضا را میخواند. با این حال مدام سر از اسکرینشات گروهها درمیآورد؛ دقیقاً چون شبیه رمز عبور نیست.
چهار راه رایج لو رفتن
- اسکرینشات موقع پرسیدن سؤال. صفحهٔ پروفایلها لینک کامل اشتراک را وسط پنجره میگذارد. قبل از فرستادن توکن را محو کنید یا فقط همان پیام خطا را ببرید.
- ابزارهای آنلاین. مبدل آنلاین اشتراک، بررسیکنندهٔ YAML، رمزگشای base64 — هر کاراکتری که میچسبانید روی سرور یک نفر دیگر مینشیند. برای تبدیل، گزینهٔ میزبانی روی سرور خودتان در تبدیل قالب اشتراک آمده است.
- آپلود فایل کانفیگ. گذاشتن config.yaml در مخزن عمومی، چسباندنش در Pastebin، فرستادنش برای «پشتیبانی». یادتان باشد این فایل بیش از لینک اشتراک دارد: در بخش
proxiesآدرس و پورت و UUID و رمز هر سرور نوشته شده. - بکاپ بدون محافظت. پشتیبان WebDAV با رمز ضعیف یا سروری که فقط HTTP ساده دارد. روش راهاندازی در بکاپ و همگامسازی WebDAV است؛ آنچه اهمیت دارد قوت رمز و داشتن HTTPS است.
همهٔ لینکهای نمونه در این سایت به شکل https://example.com/api/v1/client/subscribe?token=… نوشته شدهاند، دقیقاً به همین دلیل. شما هم موقع منتشر کردن همین کار را بکنید.
اگر فکر میکنید لو رفته
در پنل سرویسدهنده دکمهٔ ریست لینک اشتراک را پیدا کنید و بزنید؛ آدرس قبلی همان لحظه از کار میافتد. هزینهاش وارد کردن دوبارهٔ لینک روی همهٔ دستگاههاست که چند دقیقه طول میکشد و از نگران ماندن بهتر است.
اگر کل فایل کانفیگ لو رفته، ریست اشتراک کافی نیست؛ اطلاعات ورود سرورها هم داخلش بود. ماجرا را به سرویسدهنده بگویید تا خودش تصمیم بگیرد آنها را عوض کند یا نه.
نیمهٔ دیگر خطر: اشتراکهای بیصاحب
ایراد «اشتراک رایگان» و «سرور عمومی» سرعت نیست. ایراد این است که کل ترافیکتان را به کسی سپردهاید که نمیشناسیدش. سرور خروجی هر چیزی را که رمزنگارینشده بفرستید میبیند و میتواند هر دامنهای را که باز میکنید ثبت کند؛ بعضیشان دستگاه شما را هم بهعنوان خروجی دیگران بهکار میگیرند.
یک لایه پایینتر هم همین است: سرورهای DNS که در کانفیگ نوشتهاید تاریخچهٔ کامل بازدیدهایتان را میبینند. جزئیات در تنظیمات DNS و جلوگیری از نشت.
فهرست بررسی دو دقیقهای
- در اسکرینشاتهای اخیرتان لینک کامل اشتراک هست؟
- از چه مبدل یا فرمتکنندهٔ آنلاینی استفاده کردهاید؟ اگر بله، یک بار لینک را ریست کنید.
- فایل کانفیگ هیچوقت جایی عمومی رفته؟
- بکاپ روی HTTPS است و آن رمز جای دیگری تکرار نشده؟
- برای کنترل خارجی secret گذاشتهاید و به
0.0.0.0بسته نشده؟ - خود کلاینت را از منبع رسمی گرفتهاید؟ روش بررسی اینجاست.
هر موردی که تیک نمیخورد همانجا درستش کنید؛ هیچکدام بیش از چند دقیقه وقت نمیبرد.